lunes, 19 de enero de 2026

Manuel Torres Fortes, condiscípulo nos primeiros setenta.

O curso académico do 73-74 foi o da miña chegada ao instituto Santa Irene, trasladado provisoriamente ao bairro de Coia o cuso anterior. Recordo que no mes de setembro daquel lontano 73 o verán adentrábase con forza no outono, o acceso ao instituto todavía non estaba pavimentado e no seu lugar dispuxeran unhas cunchas mariñas que apodrecían coa calor e fedían. 

O instituto tiña dous accesos, no acceso principal á man esquerda uns baixos ou sotos, asegún, abertos, sen peche, nos que se desenvolverían no transcurso dese 74 - 74 as asambleas xerais do centro masivas e ás veces tumultuarias. Foi nesas asambleas nas que coñecín ao Manuel das que era asistente asiduo, alí tomábanse acordos de desaloxo e saídas á rúa a man alzada dos que Fortes puntualmente participaba. 

Décadas máis tarde, xa no presente século, a vida e a militancia ponnos en contacto novamente nun reencontro de troskos daqueles tempos coa presentación dun libro de Jaime Pastor Verdú sobre a esquerda e os chamados nacionalismos periféricos no Estado español. 

A día de hoxe, xaneiro do 2026, Fortes é un catedrático xubilado e doutor en filosofía, quen amablemente asina o ensaio-limiar nestes apuntes de memoria e crónica dos tempos da chamada polos círculos de poder Transición e para esquerda rupturista consecuente do momento Reforma ( dicíamos "Reforma sen Ruptura a Mesma Ditadura" ).Fortes acumula, a maiores, un tesouro de longos anos de compromiso no espazo anticapitalista, como eramos NÓS.

 Agradezo. 

XUR O'PONTILLÓN.