miércoles, 18 de noviembre de 2026

Ferrín

Nestas horas da madrugada, desvelado coma case sempre, chégame por Carmen Torres París a triste nova do pasamento do amigo, escritor e político nacionalista e marxista Xosé Luís Méndez Ferrín. 

Estiven con el falando en varias ocasións nestas últimas semanas arredor dun libro meu xa moi avanzado sobre os tempos da Reforma Política, compartindo moitos recordos e vivencias en común, na cafetaría, ao carón da súa casa, que nalgún tempo chamouse Hortensia, en Camelias Street, como adoitaba escribir o seu amigo e camarada o poeta Manuel Vidal Villaverde. 

Foi entre finais do ano 1973 e 1974 que topei con Ferrín no instituto Santa Irene en Coia, se ben ele non foi o meu profesor de lingua e literatura. Neste momento, por riba de todo, o meu recordo está ligado aos potentes acontecimentos que deron no peche do noso instituto en febreiro de 1975.

 Daí en diante. 

Na cita de hai uns días con ele péchase o círculo da miña relación con Ferrín, a quen despido con enorme simpatía, admiración e respecto.

 No ano do cincuentenario do seu poemario " Con Pólvora e Magnolias". 

Nada será igual.