Mostrando entradas con la etiqueta Aránzazu Luna. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Aránzazu Luna. Mostrar todas las entradas

miércoles, 26 de marzo de 2025

Toponimia :Valadares

Teño nas miñas mans o volume que aparez  sob a rúbrica " Colección : Toponimia do Val de Fragoso / Valadares, Núm. 8", editado pola Área de Normalización Lingüística da UVIGO, ao que acompaña a marca corporativa do Concello de Vigo.

 Este volume é da autoría conxunta de Aránzazu Luna e Gonzalo Navaza, tanto do texto como das fotos que ilustran a capa do libro e  as páxinas interiores. Esta edición vai cronolóxicamente signada no ano 2022 e ten unha extensión de 281 páxinas, a sua visualización resulta atractiva para a lectura, mesmo para un público non familiarizado con esta temática. 

Por tratarse dun libro dos que podemos considerar máis ben do xénero ensaístico e científico folga comento de valoración literaria da miña parte, si ben a mestría dos autores asegura a corrección do uso da linguaxe nestes mesteres, ao tempo científico e divulgativo. 

A utilidade e funcionalidade dos estudos toponímicos penso que é plena, inseparables do terreo concreto, permite levantamentos topográficos, cartográfico e catastrais, mantense en íntimo contacto coa estatística coma fonte nutricia ao tempo que fornece de nomeamento necesario ó espazo xeográfico. 

Alén diso, tenta esclarecer a orixe e semántica dos topónimos, adentrándose nos procelosos mares das etimoloxías e parentescos lingüísticos da onomástica e dalgúns outros trazos ou rasgos da formación dos vocablos. Os estudos toponímicos enganchan a oralidade á ciencia e dotan e datan estratos históricos e paleohistóricos, reconstruíndo unha arqueoloxía do saber que posibilita a edificación do que chamamos IDENTIDADE, unha ontoloxía da xeografía humana, do imaxinario colectivo.

 Pois ben, Valadares, topónimo dos máis deturpados polo castelanismo, transmutado en Valladares, que non hai deus quen llo quite. Mesmo unha emisora comunitaria dise Radio Valladares, pesia ter coñecimento da aparición deste libro. 

Agora non hai excusa, temos a obriga, senón da lectura íntegra, si da consulta desta obra. Eu teñoo máis para este último fin e para lecer que para a lectura ordenada e secuencial. No meu caso, trala lectura do limiar e un percorrida agallope, coma  cabalo ceivo deses montes, funme a páxina 263" Motivacións dos Topónimos de Valadares ", e alí fixen pousada para recuperar folgos. Vos veredes... Visitade Valadares, NON Valladares. 

P.D. Agradezolle o galano dun exemplar dedicado deste libro a miña amiga Aránzazu Luna. 

XUR O'PONTILLÓN. 

sábado, 16 de octubre de 2021

Marcela de Juan

En septiembre de 1976 se produce el deceso del Presidente de la República Popular China, Mao Tse-Tung, apenas diez meses después del fallecimiento del general Franco.

 Por esas fechas, al aire de una cierta permisividad gubernamental se posibilitó la presentación en Madrid de una Asociación de Amistad España-China, que no sería la única existente, ya que detrás de cada una de ellas se encontraba alguno de los llamados partidos maoístas, fundamentalmente PTE y ORT. Es en el cartel anunciador de tal acto que recibo noticia, muchos años después, de la existencia de Marcela de Juan, de la cual a ningún efecto tengo constancia de que fuera de ideología marxista o próxima.

En aquellos años una parte de la izquierda española e internacional se definía maoísta o prochina, crítica con lo que denominaban socialimperialismo de la URSS y el revisionismo de la era Jruschev, iniciado en el vigésimo congreso del PCUS celebrado en 1956, plasmado en el denominado informe secreto, no presenciado por las delegaciones internacionales invitadas y parcialmente revelado al conjunto de la sociedad soviética. Inscritos en esas coordenadas se desarrollan los antecedentes de esa fracción de la izquierda que mencionamos, un sector del escindido movimiento comunista internacional, el prochino.

 Ya con el tránsito de Mao se desata una lucha de poder alrededor del grupo de Shangai, denominado de los cuatro. 

Tras estos previos vamos a detenernos en la única mujer interviniente en el acto de presentación de la asociación que nos ocupa, Marcela de Juan. Anteponer a su nombre el bien ganado título de intérprete y traductora de la lengua China por una singular posición personal en la intersección de las dos culturas, española o tal vez convenga mejor decir hispana y china. Marcela de Juan, hija de mandarín de ocupación diplomático y madre belga de ascendencia española nació en Cuba en 1905. Antes de cumplir un año se trasladó a Madrid con su familia.

 Vivió entre China y España, lo que añadió a su estudio en los libros el sentimiento de la vivencia. En el pasado siglo, coetánea del sinólogo jesuita de Munguía, Carmelo Elorduy, ambos enseñoreando el paisaje despoblado de la traducción de la lengua China al español. 

En 1962 Marcela de Juan publica en Revista de Occidente Segunda Antología de la Poesía China, reeditada en 2007 por Alianza Editorial, con una excelente presentación de Antonio Segura Morís. El libro es un recorrido antologado milenario por la lírica china vertida al español que arranca en el 1766 a.C. hasta la República China en el pasado siglo, con algún poema de Mao incluido. Acompaña un anexo biográfico de los autores poetas antologados. Esta breve reseña del libro citado puede orientar a iniciarse en el extenso trabajo intelectual de traducción de Marcela de Juan, merecedora de más amplia exploración, que incluye este valioso recorrido por la poética china. 

Para finalizar, añadir en cuanto a traducción de la lengua china en Galicia lo que considero novedad, una escolma de 38 poemas del Clásico de Poesía China ( Shijing) vertidos al galego por María Aránzazu Luna Díaz, en un trabajo incubado en el útero sapiente de la Universidad de Vigo, en la Facultad de Filoloxía e Tradución, Grao en Ciencias da Linguaxe e Estudos Literarios. Trabajos como éste prestigian la Universidad de Vigo y merecen divulgación no sólo en el ámbito académico sino en el entorno social circundante, el variado ecosistema cultural Vigués y gallego.